The way of snail

ตื่นเช้ามาเรานอนอยู่บนทะเลหมอกค่ะ  สวยมาก ๆ บริเวณที่พักโดยรอบเป็นป่าสนผืนสุดท้ายของประเทศที่มีพื้นที่มากที่สุดค่ะ (เค้าว่ามา) ที่นี่เค้าจัดสถานที่สวยมากค่ะ

เราเดินเล่นที่นี่กันสักพักค่ะจนพี่ชายหัวหน้าแก็งค์บอกว่า เราจะเข้าตัวเมือง “ปาย”   ระหว่างทางเราแวะโป่งน้ำร้อนท่าปายกันก่อนค่ะ สวยดีค่ะ แต่ไม่เหมาะกับการลงแช่สักเท่าไรเนื่งด้วยมันเป็นลำธารที่สร้างต่อมาจากตาน้ำร้อน เป็นลำธารที่น้ำไม่ลึกค่ะ แช่ขาพอไหว  

แล้วเราก็มาถึง “ปาย”  ที่นี่เป็นเมืองเล็กๆที่มีเสน่ห์มากมายนัก ภูเขาที่ใหญ่น้อยที่โอบล้อมตัวเมืองไว้  ปาย...อำเภอเล็ก ๆ ในจังหวัดแม่ฮ่องสอน ที่มีนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและต่างประเทศมาเยือนอย่างไม่ขาด สิ่งที่น่าจะเป็นเอกลักษณ์ของที่นี่น่าจะเป็นตู้ไปรษณีย์สีแดงสด โปสการ์ดทำเองที่มีให้เห็นแถบทุกร้าน  เมื่อราตรีมาเยี่ยมเยือน ถนนก็เริ่มครึกครื้น ชาวดอยต่าง ๆ ก็ปูผ้ากันริมถนนขายสินค้าพื้นเมือง ทั้งย่ามทอมือ ผ้าปักหลากสี ร้านค้าต่างๆก็เริ่มเปิดไฟดึงดูดสายตานักท่องเที่ยวให้เข้ามาเยี่ยมเยือน อากาศเริ่มเย็นลงเรื่อยๆ เลยแวะกินน้ำขิงร้อนๆสักแก้ว ขอบบอกค่ะว่าร้อนมาก แล้วก็วะกินโรตี อาลี ปาย เรียกน้ำย่อยกันเสร็จแล้ว ก็มานั่งกินข้าวซอยที่ร้านหัวมุมถนน อร่อยดีค่ะ เดินซื้อของกันต่ออีกพัก

เรากลับมาที่วัดจันทร์คืนนี้เป็นคืนส่งท้ายปีเก่าต้อนรับปีใหม่พอดี เราซื้อโคมญี่เปงมาปล่อยด้วยค่ะ มีคนเริ่มฉลองกับเรามากมายคนที่ไม่เคยรู้จัก ไม่สนว่าเราเป็นใคร ทำงานอะไร แค่มีความสุขในช่วงเวลานี้ด้วยกันก็พอแล้ว  

ตื่นเช้ามาเราออกเดินทางกันต่อค่ะ เราจะไป “หมู่บ้านรวมไท...ปางอุ๋ง”  เราออกเดินทางมาเรื่อยๆ ค่ะแวะที่จุดพักรถ ซื้อของฝาก โชคดีค่ะ เค้ามีการแสดงของแต่ละชนเผ่าพอดี แวะดูกันนานพอสมควรก็ออกเดินทางค่ะ 

“หมู่บ้านรวมไท...ปางอุ๋ง” หมู่บ้านรวมไทย เป็นหมู่บ้านภายในโครงการพระราชดำริปางตอง 2 (ปางอุ๋ง) ในพระบรมราชินูปถัมป์ของสมเด็จพระบรมราชินีนาถ โดยพระประสงค์ที่ทรงต้องการให้ "ชาวปางอุ๋งมีชีวิตอยู่อย่างสงบสุข ตามวิถีของตนเอง" ที่นี่มีนโยบายที่จะจำกัดนักท่องเที่ยวที่เข้าพัก โดยกำหนดให้สามารถกางเต็นท์ได้คืนละไม่เกิน 80 หลัง โดยเรามาถึงที่นี่ตอนห้าโมงเย็นค่ะซึ่งนั่นหมายความว่าไม่มีที่กางเต้นท์อย่างแน่นอน ด้วยความหน้าด้านเอ้ยไม่ใช่ ด้วยความจำเป็นอย่างที่สุดที่เราต้องนอนที่นี่เราเล็งเห็นที่ฝั่งตรงข้ามของทะเลสาบค่ะว่ามันเป็นที่ว่าง เราจึงทำการอุกอาจเข้าไปคุยกับเจ้าหน้าที่ค่ะ เฮ่อๆ เป็นตำรวจด้วย  บริเวณที่เราต้องการพักเป็นที่ของกรมป่าไม้ค่ะ แต่ที่เค้าใม่อณุญาตให้พักเนื่องด้วยวันนี้ มีเจ้านายพระองค์หนึงมาพักค่ะ ทำไงหละงานเนี่ย ด้วยความตื้อที่เรามี พี่ตำรวจใจดียอมให้เราไปพักด้านในได้ค่ะ แต่ต้องเงียบๆ เรามาถึงด้านในนี้ บอกได้เลยค่ะว่า คุ้มค่ามากๆ  พระเจ้าสวยได้ใจสุดๆ  ตื่นตอนเช้าเรายังงงอยู่เลยนี่เมืองไทยเหรอสวยขนาด 

ลักษณะของที่นี่เป็นอ่างเก็บน้ำขนาดใหญ่บนยอดเขาสูง ริมอ่างเก็บน้ำเป็นแนวสนที่ปลูกเรียงรายอย่างกลมกลืน  ยามพระอาทิตย์ขึ้นจะสะท้อนผืนน้ำเป็นลำแสงสีทองผ่านแนวสน เป็นทะเลสาบที่สวยมาก  และเมื่อได้สัมผัสกับแปลงพันธ์ไม้เมืองหนาวหลากสีสันที่ปลูกประดับในโครงการ ฯ ที่มีทั้งกาแฟ ต้นส้ม ดอกป็อปปี้ สวยจนไม่มีคำบรรยายค่ะ ขนาดสายมากแล้วยังมีหมอก และยังหนาวอยู่เลยค่ะสมแล้วที่เค้าว่า "แม่ฮ่องสอน" เป็น " เมืองสามหมอก" ปกคลุมด้วยหมอกตลอดทั้ง 3 ฤดู คือ หมอกน้ำค้างในฤดูหนาว หมอกควันจากไฟป่าในฤดูร้อน และหมอกไอดิน ในฤดูฝน 

การมาเที่ยวครั้งนี้ได้สอนอะไรเราหลายอย่าง เค้าบอกว่ายิ่งสูงยิ่งหนาว จริงค่ะ แต่แค่หนาวกายเท่านั้น เพราะที่นี่ยังคงมีน้ำใจและมิตรภาพที่หาได้ยากในเมืองใหญ่ ธรรมชาติที่งดงมตราบที่เราช่วยกันรักษา ..........................กาลครั้งหนึ่งบนดอยสูง  

สุดท้ายนี้ขอยกเครดิตรูปทั้งหมดให้กับพี่ชายทั้งสองคนของเรา เนื่องด้วยโค้งที่มีมากเกินความจำเป็นทำให้น้ำในหูเราไม่เท่ากันไม่สามารถควบคุมกระเพาะอาหารได้  และขอโทษด้วยค่ะถ้าทำรูปออกมาไม่สวยเท่าที่ควร

ปล. การไปปายเหมือนได้อยู่ในเมืองของเรา อะไรๆ ก็เป็นชื่อเรา เฮ่อๆ 

 Pai = ปาย

 Pai = ไผ่